
ខាងលើនេះគឺជាលទ្ធផលនៃការសិក្សារបស់បណ្តាអ្នកស្រាវជ្រាវនៅសាកលវិទ្យាល័យអាមេ រិកWest Virginia University។ បណ្តាមនុស្សដែលប្រឈមនឹងជម្ងឺខាងលើនេះភាគច្រើនជាមនុស្សពេញវ័យអាយុ៦០ឆ្នាំចុះដែលទទួលទានដំណេកបាន៥ម៉ោងឬក៍តិចជាងក្នុងមួយយប់។ ការសិក្សាក៍បានបង្ហាញអោយដឹងទៀតថាការដេកមួយស្រលេតធ្វើអោយយើងប្រឈមនឹងការកើតជម្ងឺបំពង់.កផងដែរ ខណៈដែលទាំងការដេកមួយស្រលេតនិងទាំងការដេករយៈពេលយូរ(ជាង៧ម៉ោង)សុទ្ធតែជាដើមហេតុនាំអោយកើតជម្ងឺគាំងបេះដូង និងជម្ងឺស្រ្តូក ។
នៅក្នុងលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះ បណ្តាអ្នកស្រាវជ្រាវមិនអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តថាតើវាមានទំនាក់ទំនងគ្រោះថ្នាក់ដូចម្តេចរវាងការដេករយៈពេលយូរ និងជម្ងឺបេះដូងនោះទេ។តែពួកគេគ្រាន់តែបានចង្អុលបង្ហាញថារយៈពេលដេក ប៉ះពាល់ដល់ដំណើរការរំលាយអាហារនិងក្រពេញអង់ដូគ្រីន មិនតែប៉ុណ្ណោះថាការបន្ថយចំនួនម៉ោងដេកអាចនាំអោយមានការចុះថយអាំងស៊ុយលីន ហើយបង្កើនសំពាធឈាម ដែលអ្វីទាំងអស់នេះជាដើមហេតុនៃការធ្វើអោយខូចសរសៃឈាមបេះដូង ៕